Autismespectrumstoornis

Autismespectrumstoornis is een ontwikkelingsstoornis, gekenmerkt door kwalitatieve tekorten op drie domeinen: de sociale interacties,  de communicatie (verbaal en non-verbaal) en de verbeelding.

Dit wordt ook de ‘triade van stoornissen’ genoemd.

  • Sociale interacties:  het sociaal contact bij kinderen met autismespectrumstoornis is anders. Ze houden zich afzijdig, vermijden contact of nemen niet steeds op een gepaste manier contact. Ze hebben ook moeite met het maken van oogcontact. Ze ervaren vaak meer moeite met samen spelen, en begrijpen minder de sociale regels tussen mensen.
  • Communicatie:  kinderen  met autismespectrumstoornis hebben een zwakker taalbegrijpen, ze nemen taal vaak heel letterlijk en er is éénrichtingsverkeer in een gesprek. Ze hebben ook problemen met het begrijpen en uiten van non-verbale communicatie (gelaatsuitdrukkingen, gebaren, …).
  • Verbeelding:  deze kinderen hebben een beperkte belangstelling of tonen juist wel een sterke interesse voor bepaalde thema’s: bvb. auto’s, computers. Ze hebben minder of een andere fantasie, houden vast aan regels en gewoonten en hebben moeite met het inlevingsvermogen.

De tekorten in de sociale interacties, de communicatie en de verbeelding hebben een duidelijke impact op het functioneren van de betrokkene. De ernst van elk van deze tekorten kan variëren.

Een autismespectrumstoornis heeft indringende gevolgen op meerdere ontwikkelingsgebieden. Er is vaak een combinatie met o.a. algemene ontwikkelingsstoornissen, leerstoornissen of verstandelijke beperking.